23.11.2017

Demi?tim ya.. Bu co?rafyan?n gördü?ü en azg?n evlilik kar??t? olan Taygun’u, gelin arabas?ndan, hem de ?oför olarak ç?karken görünce, ad?na ya?am denilen ba?? sonu belli bu zaman diliminin, asl?nda nas?l kötü bir ?aka oldu?unu bir kez daha anlam??t?k...
Kötü durumdayd?... Bütün gün, yaygarac? bir konvoyun en ba??nda gelin arabas? kullanman?n onda kal?c? bir ki?ilik bozulmas? yaratmas?ndan korkuyorduk... Bu deformasyonun parametreleri, e?er genetik düzeye kadar inen bir etki yapm??sa Taygun’u sonsuza dek kaybedebilirdik... Yoo, maddesel olarak de?il belki ama bilinç ve anlak olarak ancak bir kavunun yapabildiklerini yapard? bundan sonra... Kestiremezdiniz...
Bir gün bakm??s?n?z, elinde Ankaral? Turgut kasedi, dinleyebilmek için t?r?m t?r?m bir teyp ar?yor.. Ya da, birlikte yürürken birden sokaktaki adam ustal??? ile a?z?ndan f?rlat?p kald?r?ma yap??t?r?yor ve sonra aya??yla da... Onun çok do?alca yapt??? bu hareket, tabii ki Nahide’yi aram?zdan al?yor... Zavall? Taygun... Büyük bir üniversitenin psikoloji kürsüsünde ba?ar?l? bir ö?retim görevlisi olarak hiç de haketmemi?ti bunlar?... Umar?m korktu?umuz ba??m?za gelmez...
“Lan, dürttü?ümün dallamalar?!.. Hâlâ ne ar?yorsunuz orada?.. Neredeyse nikah k?y?lacak, gelsenize!..”
Yusuf’un uyar?s?, bizi gerçe?in so?uk yüzüyle kar??la?t?rm??, aceleci ad?mlarla salona yürümeye ba?lam??t?k... ??te tam bu anda Taygun, önemli bir darbe daha ald?... Yusuf salona girecekken vazgeçti, birden döndü ve ba??rd?!.. “Yakup!.. Araban?n bagaj?ndan nikâh ?ekerlerini ta??sana oolum!..”
Yakup da kim?.. Kalakald?k.. Birbirimize ?a?k?nl?kla bakt?k... Sadece Taygun, yaral? bir çulluk gibi çaresiz ve acemi ad?mlarla arabaya yöneldi...
Yakup mu?.. Ortada bir?eyler dönüyordu ama ne?..
Daha sonralar? Taygun’dan ö?rendik.. Gelin arabas?n?n süslenmesine para ödemek ve konvoyun dola?mas? esnas?nda araban?n önünü kesen çocuklara bah?i? vermek için, Yusuf, Taygun’un cüzdan?n? istemi? ve o s?rada nüfus ka??d?n? görmü?tü... Taygun’un tam ad? ?uydu; Yakup Taygun ?engöz... Yakup ha!.. Bunu biz de ilk kez ö?reniyorduk...
“Yooo, yanl?? anlamay?n dostlar?m..” dedi Taygun.. “Utand???mdan de?il, sadece gerek olmad??? için kullanm?yordum..”
Ama Yusuf ona kat?lmam??t?.. “Taygun ne demek yaa... Yakup gibi Anadolu kokan, bizden bir ismin daha varken Taygun da ne oluyor?.. Bundan böyle sana Yakup denilecek..” diye kestirip atm??t?...
Ve evet.. Dü?ün!.. Bir gelenekler karma?as?!.. Her ?eyin olmas? gerekti?i gibi olmas? gereken ve asla sorgulanmayan al??kanl?klar kabusu!.. Sadece ak?lda kalan baz? ayr?nt?lar var.. Bunlar?n birkaç? bile üzerimize sanki tinerden örülmü? giysiler giydirilerek, faaliyetteki bir kratere nas?l girmeye zorland???m?z? aç?klamaya yeter...

SAAT 19.07 - Yusuf, dü?ün salonunun anla?mal? foto?rafç? ve videocusuyla kavga ediyor... Foto?raf çekti?ini bildi?i Nahide arkada??n eline halao?lunun makinas?n? tutu?turuyor...

19.16 - Nahide elinde makinayla çaresizce dola??yor ve davetlilere poz verdirmek için zay?f bir sesle c?l?z çabalarda bulunuyor...
Yusuf’un akrabalar? “Ohhoo, bu foto?rafç? kar? da çok uyuz..” yorumlar? yap?yor... Nahide’nin h?çk?r?klar?..

20.00 - Nikah!.. Duyarl? ve çekingen dost Nahide resim çekebilmek için nikah masas?na ula?amadan kalabal?k aras?nda eziliyor... Çaresizlik gözya?lar?..
Sümükleri akan bir o?lan çocu?u, “Aa, kad?n a?l?yor..” diyerek ba?ka çocuklar? da ça??r?yor... Fanta içerek Nahide’yi seyrediyorlar...

20.22 - Yusuf, birer davulcu ve zurnac? bulup getirmesi için Berkay’? d??ar? gönderiyor.. Berkay arkada??n isteksiz görünmesi üzerine, içerde tats?zl?k olmas?n diye onu itekleyerek d??ar? ç?kart?yor, kaba etlerine okkal? bir tekme at?yor... Berkay gidiyor...

20.37 - Yusuf, Bekir’e nikah ?ekerlerini idareli olma ?art?yla da??tma görevini veriyor.. Bekir deh?ete kap?l?yor ama elbetteki reddetmek gibi bir alternatifinin olmad???n? biliyor...
?eker da??t?m?n?n ba?lamas?...
Zavall? dostumuz Bekir’in gözlerindeki ???k sönüyor... Mekanik devinimlerle ?eker da??t?rken çekti?i ac?n?n ne kadar büyük oldu?unu görüp hüzünleniyoruz...

21.04 - Cehennemin ate?i gitgide ?s?n?yor... Dü?ün orkestras? “yaz demedim, k?? demedim, e?lendim” ?ark?s?n? çalarken davetliler ç?lg?nca piste f?rl?yor... K?z taraf?yla o?lan taraf? aras?nda oynamak konusunda gizli bir çeki?me olmal?... ?ark?n?n “k?z demedim, dul demedim evlendim” k?sm?nda alt?n di?li bir adam, arkada??m?z Sibel’e di?etlerini de göstererek gülüyor... Niyeti belli...

21.30 - Uff.. Tam rezillik!.. Dinledi?i ?ark?lardan akl?n? kaç?rmak üzere olan Bekir, birden aya?a f?rl?yor ve ?a?k?n bak??lara ald?rmadan avaz avaz kendi ?ark?s?n? söylüyor... Bulutsuzluk Özlemi’nin panzehir yerine geçece?ini ummu? olmal?.. “Ya?amayaaa mecbursuuuun!.. Ya?aamayaaaa mecbursuuun!..”
Yusuf hemen gelip müdahale ediyor... Bekir arkada??n a?z?na bir avuç mercimekli köfte doldurarak onu etkisiz hale getiriyor.

21.38 - Oyun havalar?... ?nsanlar gitgide h?zlar?n? almaya ba?l?yor... Ancak yakla?makta olan as?l felaketi, Yusuf’un cekedini ç?kart?p pantolonunun kemerine tutturmas?yla anl?yoruz...
Ve üç dakika sonra kabus, titreyen bir çift omuza ve hoplayan göbe?e dönü?erek bize yakla??yor... Yusuf, buraya oturmaya gelmedi?imizi belirterek o kahredici laf? söylüyor.. “Hadi kalk?n!..”
Kalkmak m??.. Tüm dostlar kalkmak bir yana hemen ?u anda son uykumuza yatmay? diliyoruz... Asla o pistte göbek atamay?z biz..
Yusuf’a aç?klamaya çal???yoruz... Ya?am ?ifrelerimizde göbek atma diye bir DNA zincirimiz yok diyoruz... Beyinlerimizin, gerdan k?rma ve omuz titretme merkezlerinin çoktan körelip i?levlerini yitirdi?ini söylüyoruz ama Yusuf’un tepkisi kaba oluyor... “Kerkmiyim ?imdi ya?am ?ifrelerinizi!.. Kalk?n lan!..”
Onurlu bir mücadele veriyoruz ama, Yusuf bizi dövüyor... Tarcan kalkmamak için baca??na çatal saplamaya bile kalk???yor.. Sonuna kadar direnip, debelenerek ortaya ç?k?yoruz.. Ama göbek atmak konusunda gergedan sürüsü aras?nda kalm?? birer penguen kadar korkak ve acemiyiz..

21.42 - Bu vah?et bitmek bilmiyor... Oynamaya çal???rken, ba??m?z? çevirdi?imiz her tarafta kal?n b?y?klar, titreyen omuzlarla kar??la??yoruz... Çalkalanan kalçalar?n sald?r?s?ndan kurtulmak ise çok zor... Bu esnada alt?n di?li adam, Sibel arkada?a yakla??yor ve ona “metalik gümü? renginde, Do?an görünümlü g?c?r g?c?r bir ?ahin’im var... Gezelim mi biraz?.” diyor..

21.47 - ?a?k?nl?ktan donakal?yoruz.. Çünkü Tacettin, ne zaman ve nas?l olduysa oynamaya ba?lam??... Aman tanr?m!.. Halüsünasyon görüp görmedi?imizi kontrol ediyoruz... Hay?r!.. ??te orada ve.. Göbek at?yor.. Ve hatta... Çalkal?yor!.. Yürek ac?s?na dayanmak zor!.. Arkada??m?z?n gözlerimizin önünde karanl?k ve ölümcül bir boyuta sürüklendi?ine tan?k oluyoruz... Neyse ki tamamen yitip gitmeden müzik kesiliyor ve Tacettin aram?za dönüyor...
Daha sonra bu olay? irdeleyip sorgulad???m?zda “çalkalamam için beni tehdit ettiler!..” diyor..
“Dostum..” diye yan?tl?yoruz.. “Bizi etmediler mi san?yorsun.. Ama çalkalamay? reddettik!..” Tacettin’in yeterli mücadele gücü ve bireysel donan?m?n?n olmad???n? dü?ünüyoruz...

22.14 - Tak?lar?n tak?lmas?... Kendimizi ilkel bir kabilenin, mistik ayininde gibi duyumsuyoruz.. Yusuf geliyor ve bilezik al?p almad???m?z? soruyor...
Bilezik mi?.. Ba?lar?m?z? öne e?ip yan?tlamamay? tercih ediyoruz... Yusuf, sessiz direni? demek olan bu tepkimizi anlam?yor ve bize çok sinirlenerek, “yuh!.. Dü?üncesiz yav?aklar!..” diyor...
Hatta daha da ileri giderek bir ikimize vuruyor ve Nahide’nin surat?na bir parça çi? köfte at?yor!.. Surat? yanan Nahide, ç??l?klar?n? bez peçete ?s?rarak saklamaya çal???yor... Yusuf, Orkun’un sa? elindeki yüzü?ü zorla ç?kart?yor ve geline gidip, bizim ad?m?za takarak onurumuzu kurtar?yor(!)

22.43 - Ve final!.. Kasap havas?.. Halay!.. Halay!.. Cehennem katar?!.. ?nsanlar taraf?ndan zorla ili?tiriliyoruz bu lanetli zincire... Ama yapam?yoruz!.. Ba?aram?yoruz.. Ayaklar?m?z hep ters tarafa kalk?yor, kollar?m?z yandaki yolcular? yeterince kavrayam?yor...
Alt?n di?li adam? görüyorum halay?n uzakta bir yerinde... Yan?nda Sibel var ve ona ars?z bir musluk pompas? gibi yap??m?? taciz ediyor!..
Hay?r!.. Buna izin veremem!.. Gitmeli ve onu dev bir solucan gibi k?vranan bu i?renç organizmadan çekip almal?y?m... Halay?n en h?zla döndü?ü anda birden aradan ç?k?yorum ve!.. Ve!.. Tam bir katliam!.. Erkek taraf?yla k?z taraf? birbirine kar???yor, ç??l?klar birkaç rak? barda??n? çatlat?yor... Çok say?da yaral? olmal?.. Herkes yerlerde!.. Bu arada inleyerek tan?d?k birini arayan ?ermin arkada?? görüyorum ve onu çekip al?yorum..

23.19 - Halay facias?n?n ard?ndan yaralar sar?lmaya çal???l?yor.. Birçok çocuk ve ya?l? ezilmi?.. Baz?lar? hâlâ, yerden kalkmay? ba?aramayan ?i?man davetlilerin alt?nda inliyorlar... Yusuf çok sinirli ve halay? kimin bozup devirdi?ini bulmaya çal???yor... E?er bulursa bu kesinlikle benim ölümüm anlam?na gelir...
Ve tam bu s?rada içeri Berkay giriyor.. Davulcu ve zurnac? bulmaya gitmesinin ard?ndan nerdeyse üç saat geçti.. Yan?nda da üç ki?i var!.. Bir kontrbasç?, bir pan flütçü ve bir de çello’cu.. Yusuf’a davul zurnac? bulamad??? için bunlar? getirdi?ini aç?klamaya çal???rken Yusuf’un gözleri karar?yor.. Ve hiç olmad??? kadar ?iddetli bir dayak yiyoruz...

23.57 - Ambulansta üstüste yatarken burnumuza tan?d?k bir koku, kulaklar?m?za bildik t?n?lar çarp?yor... Bu.. Buras? Ortaköy!.. Ortakööy!.. Ambulans sürücüsüne yalvar?yoruz.. “Hastaneye gitmeyelim.. Bizi burada b?rak!.. Ne olur b?rak!..”
En ölü durumda olan Tacettin’in aya??, Ortaköy’den gelen dost seslerin ritmine uyarak k?p?rdan?yor... Tempo tutuyor!.. “Kurtulduuk!.. Kurtulduuk!” diye a?l?yoruz...