21.11.2017

UNUTULMAK SURET?YLE KAYBOLANLAR


Bugüne kadar unutman?n ya da unutmu? görünmenin erdemi üzerine ne kadar söz söylenmi? olabilir ki?.. En basit yorumuyla unutmak, insana ait bir eylemdir. Bilinç ve zihin gerektirir. Her kim ki size, ben asla unutmam derse onun f?r?ndan az önce ç?kar?lm?? bir Kastamonu k?r pidesi kadar bile akl? olmad???n? bilmelisiniz... Bu gibilerin soy a?açlar?n? inceledi?inizde, normal insanlar gibi topraktan gelmediklerini, atalar?n?n adam? tiksindirecek kadar yumu?ak, rengi dönmü? ve pörsümü? bir mürdüm eri?i oldu?unu görürsünüz... Evrimine dangalak bir erikten ba?lam?? olmak bu gibiler için ne kadar da utanç vericidir. Oysa unutman?n erdemli k?l?c?n? ku?anm?? birisi için böyle bir onursuzluk, asla yan?ndan geçilmeyecek, s?k??m?? metan gaz?yla dolu bir çöplüktür sadece...
Unutmak, sevgiliye gül sunarken zalim bir dü?man?n savrulan karg?s?yla ölmek gibi soylu, unutmad???n? söylemekse, a??zla ?arap açarken mantar?n g?rtla?a tak?l?p h?r?ldayarak ölmek kadar a?a??lay?c?d?r... Unutmak ve hatta unutmu? görünmek, ?ss?za ait bir gecenin sesleri kadar dingin ve rahatlat?c?d?r. Unutmak, toyna??na diken batm?? bir ine?in tertemiz ac?s?d?r. Unutmak, f??f?? kay?kç?n?n küre?i, ak?ama fincan böre?i ve hophop eden yüre?idir. Unutmak, ya?amd?r k?sacas?... Ya?? al?nm?? yo?urt, doymu? margarin, kar ya?arken dinlenen bir Kelo?lan masal?, gelin ba??, o?lan taraf? ve orta kahvedir... Penceremize konan, mini mini heyecanl? bir ku?, olgun tav?rl? gün görmü? bir barondur unutmak... Bir samuray?n onuru, henüz aç?lmam?? bir tomurcu?un içindeki ne?eli k?p?rt?lard?r. Ve bar???n teminat?d?r desem... Eski hesaplar?, duyulan kinleri, nedeni bile belirsizle?mi? nefretleri unutmak, tertemiz bir gelecek, çocuklara b?rak?lan huzurlu bir miras demek de?il midir?.. Bilincin ve duygunun kenar süsüdür unutmak. Bir bebek dikkatiyle bak?lan parlak sar? bir ???k, u?ursuz karanl???n içinde tetikte bekleyen tekinsiz niyetlerin aras?ndaki patikad?r. Peki ya tam tersi?.. Ya unutmazsak... Özgürlü?ün biti?ini, aç?k yollar?n ç?kmaz sokaklara dönü?mesini göze alabilir miyiz?.. Misal; ben küçük bir mahalle bakkal?na eksik para verip ç?km??sam ve sonra bunu fark etti?im halde 'neyse bo?ver' demi?sem ve bir daha asla o sokaktan geçememi?sem, bu benim kabahatim mi yoksa günlerdir eksik para olay?n? unutmayan bakkal?n suçu mu?.. Oysa unutmu? olsayd?, kendisi de huzurlu ve uyumlu olacakt?, ben de giremedi?im sokaklarda yasaks?zca dola?abilecektim...
Herneyse; daha fazla debelenmenin âlemi yok... Unutman?n erdemini kan?tlamak için ç?rp?nmam sadece unutmu? oldu?umdand?r. Ne?.. Dün gece akl?ma ?ahane bir yaz? konusu gelmi?ti fakat bir yere not almadan uyku bast?rd?. Bu sabah uyand???mda ise kafamda, o buldu?um ?ahane konuyla ilgili tek bir ipucu bile yoktu. Özetle söylemek gerekirse unuttum... Ama yine de insan isterse, unutmay? soylu bir kavram haline dönü?türebiliyormu?, bari onu gördüm. Zaten ne demi?ler, 'insan: i?ine gelen ya da i?ine gelmeyen hayvan...'