18.12.2018

UNUTULMAK SURET─░YLE KAYBOLANLAR


Bug├╝ne kadar unutman─▒n ya da unutmu┼č g├Âr├╝nmenin erdemi ├╝zerine ne kadar s├Âz s├Âylenmi┼č olabilir ki?.. En basit yorumuyla unutmak, insana ait bir eylemdir. Bilin├ž ve zihin gerektirir. Her kim ki size, ben asla unutmam derse onun f─▒r─▒ndan az ├Ânce ├ž─▒kar─▒lm─▒┼č bir Kastamonu k─▒r pidesi kadar bile akl─▒ olmad─▒─č─▒n─▒ bilmelisiniz... Bu gibilerin soy a─ča├žlar─▒n─▒ inceledi─činizde, normal insanlar gibi topraktan gelmediklerini, atalar─▒n─▒n adam─▒ tiksindirecek kadar yumu┼čak, rengi d├Ânm├╝┼č ve p├Ârs├╝m├╝┼č bir m├╝rd├╝m eri─či oldu─čunu g├Âr├╝rs├╝n├╝z... Evrimine dangalak bir erikten ba┼člam─▒┼č olmak bu gibiler i├žin ne kadar da utan├ž vericidir. Oysa unutman─▒n erdemli k─▒l─▒c─▒n─▒ ku┼čanm─▒┼č birisi i├žin b├Âyle bir onursuzluk, asla yan─▒ndan ge├žilmeyecek, s─▒k─▒┼čm─▒┼č metan gaz─▒yla dolu bir ├ž├Âpl├╝kt├╝r sadece...
Unutmak, sevgiliye g├╝l sunarken zalim bir d├╝┼čman─▒n savrulan karg─▒s─▒yla ├Âlmek gibi soylu, unutmad─▒─č─▒n─▒ s├Âylemekse, a─č─▒zla ┼čarap a├žarken mantar─▒n g─▒rtla─ča tak─▒l─▒p h─▒r─▒ldayarak ├Âlmek kadar a┼ča─č─▒lay─▒c─▒d─▒r... Unutmak ve hatta unutmu┼č g├Âr├╝nmek, ─▒ss─▒za ait bir gecenin sesleri kadar dingin ve rahatlat─▒c─▒d─▒r. Unutmak, toyna─č─▒na diken batm─▒┼č bir ine─čin tertemiz ac─▒s─▒d─▒r. Unutmak, f─▒┼čf─▒┼č kay─▒k├ž─▒n─▒n k├╝re─či, ak┼čama fincan b├Âre─či ve hophop eden y├╝re─čidir. Unutmak, ya┼čamd─▒r k─▒sacas─▒... Ya─č─▒ al─▒nm─▒┼č yo─čurt, doymu┼č margarin, kar ya─čarken dinlenen bir Kelo─član masal─▒, gelin ba┼č─▒, o─član taraf─▒ ve orta kahvedir... Penceremize konan, mini mini heyecanl─▒ bir ku┼č, olgun tav─▒rl─▒ g├╝n g├Ârm├╝┼č bir barondur unutmak... Bir samuray─▒n onuru, hen├╝z a├ž─▒lmam─▒┼č bir tomurcu─čun i├žindeki ne┼čeli k─▒p─▒rt─▒lard─▒r. Ve bar─▒┼č─▒n teminat─▒d─▒r desem... Eski hesaplar─▒, duyulan kinleri, nedeni bile belirsizle┼čmi┼č nefretleri unutmak, tertemiz bir gelecek, ├žocuklara b─▒rak─▒lan huzurlu bir miras demek de─čil midir?.. Bilincin ve duygunun kenar s├╝s├╝d├╝r unutmak. Bir bebek dikkatiyle bak─▒lan parlak sar─▒ bir ─▒┼č─▒k, u─čursuz karanl─▒─č─▒n i├žinde tetikte bekleyen tekinsiz niyetlerin aras─▒ndaki patikad─▒r. Peki ya tam tersi?.. Ya unutmazsak... ├ľzg├╝rl├╝─č├╝n biti┼čini, a├ž─▒k yollar─▒n ├ž─▒kmaz sokaklara d├Ân├╝┼čmesini g├Âze alabilir miyiz?.. Misal; ben k├╝├ž├╝k bir mahalle bakkal─▒na eksik para verip ├ž─▒km─▒┼čsam ve sonra bunu fark etti─čim halde 'neyse bo┼čver' demi┼čsem ve bir daha asla o sokaktan ge├žememi┼čsem, bu benim kabahatim mi yoksa g├╝nlerdir eksik para olay─▒n─▒ unutmayan bakkal─▒n su├žu mu?.. Oysa unutmu┼č olsayd─▒, kendisi de huzurlu ve uyumlu olacakt─▒, ben de giremedi─čim sokaklarda yasaks─▒zca dola┼čabilecektim...
Herneyse; daha fazla debelenmenin ├ólemi yok... Unutman─▒n erdemini kan─▒tlamak i├žin ├ž─▒rp─▒nmam sadece unutmu┼č oldu─čumdand─▒r. Ne?.. D├╝n gece akl─▒ma ┼čahane bir yaz─▒ konusu gelmi┼čti fakat bir yere not almadan uyku bast─▒rd─▒. Bu sabah uyand─▒─č─▒mda ise kafamda, o buldu─čum ┼čahane konuyla ilgili tek bir ipucu bile yoktu. ├ľzetle s├Âylemek gerekirse unuttum... Ama yine de insan isterse, unutmay─▒ soylu bir kavram haline d├Ân├╝┼čt├╝rebiliyormu┼č, bari onu g├Ârd├╝m. Zaten ne demi┼čler, 'insan: i┼čine gelen ya da i┼čine gelmeyen hayvan...'