22.11.2017


Onun ille de ayna olmas? gerekmez. Bazen öyle ?eylere bakar?z ki en biçimsiz halimizle yakalan?r, kal?veririz orada. Derler ki butik aynalar? insan? oldu?undan zay?f, televizyon ise oldu?undan ?i?man gösterirmi?. Peki kendinizi ufac?k gördü?ünüz, küçücük hissetti?iniz oldu mu hiç? Olmad? diyorsan?z foto?rafa bak?n ve sonra içinize dönün, dü?ünün...
Resim, bir önceki pazar günü oynanan Ankaraspor-Fenerbahçe maç?n?n tribününde çekilmi?. Asl?nda foto?raf elime geçti?inden bu yana yazmay? dü?ünüyordum. Çünkü arkada?lar?m taraf?ndan çekildi?i için onu ilk görenlerden birisiyim. Spor sayfalar?na yazm?yorum ama zaten bunun, bir futbol ya da futbol tak?m? yaz?s? olmas?n? da istemiyorum. Futbol oyununu kirli bir sava?a çevirenlerin, karanl?k tarafta yer al?p masumiyete sald?ranlar?n, aç?lan sevgisiz pankartlar? ganimet bilip nefret eken, ?iddet biçenlerin suratlar?na çarpmas?n? istiyorum bu resmin...
Gözleri görmeyen baba, o?luyla beraber maç? izliyor. Yüre?inde sevdas?n? ta??d??? renkleri üzerine çekmi?, yan?na evlatç???n? alm?? ve engelliler için tam bir cang?l oldu?u malum ülkemizin sokaklar?n?, basamaklar?n?, kap?lar?n?, merdivenlerini kat ederek tuttu?u futbol tak?m?n? görmeye gelmi?. Hissetmeye gelmi?... Ona göremiyor demek kimin haddine. Herkesten çok daha iyi, ta içinde görüyor her ?eyi. Tuttu?u tak?m ata?a kalkt???nda topun çimenlerde giderken ç?kard??? h???rt?y? duyuyor, vurulan bir sert ?utun ceza sahas? yay?ndan at?ld???n? hissediyor, belki de rakip kalecinin çaresiz soluklar?n? herkesten önce i?itip, gol diye aya?a kalkan ilk o oluyor...
Onun gözleriyle görüp, onun yüre?iyle hissetmeye çal??t???n?zda o güne kadar futbol üzerine duydu?unuz, söyledi?iniz, okudu?unuz, k?zd???n?z, ahkâm kesti?iniz ne varsa hepsinin yerle bir oldu?unu, anlam?n? yitirdi?ini görüyorsunuz.
X futbolcunun solda, Y futbolcunun sa?da olmas?n? görüyor olmak, bir orta saha oyuncusunun gerçek yerinde oynat?lmamas?na bakmak, kalecinin her degaj?n?n rakibe gitmesine tan?k olmak, asl?nda gören gözlerin ruhu tutsak almas? demek. Gözlerinizi kapat?n ve bir maç boyunca açmay?n. Sadece hissedin.
Göremiyorsam, neden ben bu tribünlerdeyim diye sorun kendinize. Ne istatistikler, ne taktikler ne de sahaya dizili? sistemleri. Cevab? i?te bu foto?rafta sakl?. Sevgi...
Futbol izleyen, futbol konu?an, futbol yazan, futbol sevdi?ini söyleyen herkesin kendisiyle yüzle?me vakti. Bir karar verme vakti. Bir tarafta kendi futbolcusunu ?sl?klayanlar var, rakip tak?m?n ba?kan?na küfür edenler var, kutsal ittifaklar, komplo üretenler, bele?e konmak isteyenler var. Tahrik edenler, k??k?rtanlar, rant sa?layanlar, küçümseyenler, karanl?kta kalanlar, o ekran bu ekran dola?anlar, gaz verenler, gaza gelenler ve nefret kusanlar var. Peki di?er tarafta? Di?er tarafta pek bir ?ey yok, sadece bu foto?raf var.
Karar verme vakti... Ya gözlerimiz h?rs, öfke ve nefretle bakmaya devam edecek.
Ya da kendi içindeki o en saf, en temiz a?kla beraber görmeyi seçecek...