12.12.2018

BU HAFTANIN CEVAP ARAYAN SORULARI


├çevremizde olup biten her ┼čeyi ve her d├╝┼č├╝nceyi ya kabullenmek ya da reddetmek gibi bir al─▒┼čkanl─▒─č─▒m─▒z var. Al─▒┼čkanl─▒k diyorum, ├ž├╝nk├╝ ├žo─čumuzun ne ailesinde ne de okudu─ču okullarda derin d├╝┼č├╝nmek, sorgulamak, yorumlamak ve kendi do─črumuzu bulmak yolunda bir ├Â─čreti verilmiyor bize. Bir ┼čeye sadece kar┼č─▒ ├ž─▒k─▒yoruz veya ondan yana oluyoruz. 'Arkada┼č─▒ma kat─▒l─▒yorum' laf─▒n─▒ pek ├žok duyup pek ├žok da kullanm─▒┼č─▒zd─▒r. Yahu bi dur... 'Arkada┼č─▒m kendini damdan a┼č┼ča─č─▒ at─▒yor ben de at─▒yorum' diyor muyuz hi├ž? Kat─▒lmak ya da kat─▒lmamak konusunda ├Ânce bir d├╝┼č├╝n├╝p, kendi ├Âl├ž├╝lerimiz i├žinde analiz yapmak ve ┼č├Âyle bir evirip ├ževirdikten sonra kendi tavr─▒m─▒z─▒ belirlemek gerekmez mi?
Evet, derin bakamayan kitlelerce 'hindi gibi d├╝┼č├╝nen ve ├╝retmeyen bir entel' damgas─▒ yeme riski olsa da kimli─čimizi bulmak ve kendine ait bir felsefe edinmek ad─▒na bu davran─▒┼č─▒ geli┼čtirmek zorunday─▒z.
Ben bir s├╝redir bunu yapmaya ba┼člad─▒m ve sanki hayat─▒ yeniden ke┼čfetmeye ├žal─▒┼čarak b├╝y├╝yen bir ├žocuk gibi hissediyorum kendimi. Ho┼č bir ┼čey... Bu konu hakk─▒nda iki hafta ├Ânce yazd─▒─č─▒m ilk yaz─▒dan bu yana yeni sorular olu┼čtu kafamda. G├╝nah ke├žisi mesela... Niye g├╝nah ke├žisi? G├╝nah ine─či veya g├╝nah kargas─▒ de─čil de g├╝nah ke├žisi. Bir kimseyi g├╝nah ke├žisi ilan etmek kolay da neden g├╝nah ve ke├ži ba─člant─▒s─▒ kurulmu┼č onu a├ž─▒klamak zor... Bu konu uzar, yeni ├Ârneklere ge├želim. Hepimiz oynad─▒k ve belki bu devrin ├žocuklar─▒ da oynuyorlard─▒r. Ne? Ya─č satar─▒m bal satar─▒m, ustam ├Âld├╝ ben satar─▒m. ├çok masum gibi g├Âr├╝nen bu oyunun asl─▒nda gelecek ku┼čaklara ├žok tehlikeli makyavelist miraslar b─▒rakan ve kapitalizmin ├Âzellikle pompalad─▒─č─▒ ac─▒mas─▒z kodlar i├žeren bir beyin y─▒kama y├Ântemi olmad─▒─č─▒n─▒ kim s├Âyleyebilir? Ya─č ve bal satan ├ž─▒rak, ustas─▒ ├Âl├╝nce mallar─▒ hemen kendisi satmaya ba┼čl─▒yor. Ne bir ├╝z├╝nt├╝, ne duygu ne de taziye mesaj─▒. ├ç─▒ra─č─▒n tek derdi rahmetli ustas─▒n─▒n mal─▒na konmak ve onlar─▒ satarak kendi gemisini kurtarmak. ─░nsani de─čerlerimizin giderek k├Ârelmesine ┼ča┼čmamak laz─▒m. Bir ba┼čkas─▒... Minik ├žocuklar─▒m─▒za parmaklar─▒m─▒z─▒ a├žarak 'Buraya bir ku┼č konmu┼č, bu tutmu┼č, bu yolmu┼č, bu pi┼čirmi┼č bu yemi┼č, bu da okuldan gelmi┼č, hani bana hani bana demi┼č' oyununu hangimiz yapmad─▒k ki?.. Bak─▒n, kendi elimizle bir canavar yarat─▒yoruz belki de. Be┼č tane parmak d├╝zenli olarak hep ayn─▒ ┼čeyi yap─▒yorlar. Birisi hep tutuyor, birisi hep yiyor, bir tane zavall─▒ da hep okuldan gelip hani bana diyor. E nerde adalet duygusu? Nerde e┼čit payla┼č─▒m─▒n onurlu de─čeri? Bu minik oyunla b├╝y├╝yen ├žocuk, o devaml─▒ yiyen parma─ča ├Âyk├╝nmez ve onun gibi olmak istemez mi? Herkes benim i├žin ├žal─▒┼čs─▒n ve sadece ben yiyeyim anlay─▒┼č─▒ iliklerine i┼člerse yeni nesillerden ne bekleyebiliriz ki? O zaman derhal eski al─▒┼čkanl─▒─č─▒m─▒z─▒ b─▒rak─▒p, bu oyunu parmak de─či┼čtirerek oynamal─▒y─▒z. Pekiii, sevimli bir folklorik gelenek olarak g├Ârd├╝─č├╝m├╝z Mara┼č dondurmac─▒lar─▒n─▒ sorgulad─▒k m─▒ hi├ž? Yerimiz kalmad─▒ ama en az─▒ndan ┼čunu d├╝┼č├╝nelim. Mara┼č dondurmac─▒s─▒ beylerin, k├╝lah─▒ bir t├╝rl├╝ elimize vermeyerek binbir ├že┼čit aldatmacayla bizi maymun etmesi, ezik ve paranoyak bir ku┼ča─č─▒n yeti┼čmesine neden olmu┼č mudur? Ve ellerindeki demirle yanlar─▒ndaki metal ├žana vurmalar─▒ndan dolay─▒ ne kadar kulak hasar─▒ ve ├Âd patlama olay─▒ ya┼čanm─▒┼čt─▒r? Soruyorum. Daha do─črusu sorguluyorum...